கூவு

கிறது, கூவினது--கூயிற்று, ம், கூவ, v. n. [in the gerund, it is sometimes கூய் in stead of கூவி.] To crow--as a cock, சேவல் முதலியனகூவ. 2. To coo, to sing, to warble --as birds; to scream--as a peacock, பறவை யொலிக்க. 3. v. a. To call, to whoop, to halloo, கூப்பிட. 4. (p.) To utter, proclaim, சொல்ல. 5. v. n. To scold at, to brawl, அதட்ட. 6. To cry--as a child; to bawl, அழ. In poetry like other similar words, it makes the past in கூவியது, கூயினது and கூயது. குயில்கூவினாற்போல். Like the warbling of the குயில் bird. இடும்பியைக்கூவியங்ஙனங்குறுகினான். He re paired to the place, calling இடும்பி. (பார.)

கூவுவான், s. The cock; lit. the crower.

கூவல்--கூப்பு, v. noun. Crying aloud, bawling, crowing, calling, &c.