சங்கரன்

caṅkaraṉ   n. Šaṅ-kara. 1.Dispenser of happiness; சுகத்தைச் செய்பவன் (சிலப். 10, 186, உரை ) 2. Šiva; சிவன் சங்கரன்காண் (தேவா. 725, 6). 3. A Rudra, one ofēkātaca-ruttirar, q. v.; ஏகாதசருத்திரருள் ஒருவர் (திவா.)  

caṅkaraṉ   n. saṅ-kara. Aperson born of a mixed caste, hybrid; கலப்புச்சாதியிற் பிறந்தவன். சதுர்வேதஞ் சொலுமிதனைச்  

cangkaraṉ   s. Siva, சிவன்; Sankaracharyar, the celebrated, head of the Vedantie School, சங்கராசாரியார்; 2. a person born of a mixed tribe, a hybrid.