சவர்

cavar   n. cf. kṣāra. 1. Barren land;விளையாநிலம். (பிங்.) 2. [T. tcauru, K. savuḷ,M. cavar, Tu. cavuḷ.] Brackishness; உவர் (W.)  

cavar   n. U. safar. See சபர்¹. (W.)  

cavar   n. Fault; சவருடையமனைவாழ்க்கை (நீலகேசி, 279).

cavar   n. Arab. safar. The secondArabic month; அரபியர் வருஷத்தின் இரண்டாம்மாதம். (பெரியவரு. 28.)

cavar   s. brackishness, உவர்; 2. (Hind.) voyage, சபர்.

சவராய்ப்் போக, to become brackish.

சவர்த்தரை, --நிலம், brackish soil.