டப்பா

ṭappā   n. Hind. ḍibbā. A roundbox for keeping jewels, scent, etc.; casket;சிமிழ்.  

ṭappā   n. U. ṭappā. Tamil songattuned to Hindustani style of music; இந்துஸ்தானிமெட்டில் அமைந்த ஒருவகைத் தமிழ்ப்பாட்டு.  

ṭappā   s. (Hind.) a kind of lyrics among டா டாகு , s. (Hind.) a point, spot, புள்ளி.

டாகுபோட, to brand cattle with `the owner's mark'.