பன்

paṉ   n. 1. Bulrush, typha; நாணல்வகை. (J.) 2. Cotton; பருத்தி. (நன். சங்கர.அரும்.) 3. Square or checker in braiding bul-rush; பன்பாயின் பின்னற்சதுரம். (J.) 4. Toothof a serrated sickle; அரிவாட்பல். (இலக். அக.)

paṉ   s. a kind of grass of which mats are made, a bulrush, நாணல்; 2. a square in braiding பன் grass; 3. (in comb.) ten as in பன்னிரண்டு; 4. see பல, பல்.