பிசை

கிறேன், ந்தேன், வேன், ய, v. a. To rub, or mix with the thumb and fingers, to knead, to work or knead clay --as a potter; to squeeze, or mash in the hands, மாமுதலியபிசைய. 2. To rub the eyes; to rub a head of grain in the hand, கசக்க; [from Sa. Pisha.] (c.) கண்பிசைந்தொருசேயின்னுங்கலுழினுந்தனைக் கொடு ப்பன். If even another's child cries, rub bing his eyes, he will give to it. (பிரபுலி.)

பிசைந்தமா, s. Kneaded flour, dough, paste.

பிசைவு, v. noun. Kneading, mashing. or rubbing, with the fingers, விரலாற் பிசைகை.