மன

maṉa   மன்¹. adv. Exceedingly;மிகவும். அஃதவல மன்று மன (கலித். 108).--part.Affix to a participial or finite verb; வினைமுற்றுவினையெச்சங்கட்கு இறுதியாகவரும் இடைச்சொல்.(தொல். எழுத். 210.)

maṉvantaram   s. see மனுவந்தரம் under *மனு.