உயவு

uyavu   n. உயவு¹-. Distress, trouble, suffering; வருத்தம் உயவுநோய் கைம்மிக (கலித்.58).  

uyavu   n. உய்¹-. Means of savinglife; உயிர்பிழைக்கச்செய்யும் வழி உய்யா வருநோய்க்குயவாகும் (கலித். 139).  

uyavu   உயவல், உயர்வு, உயர், s. distress, உயவர், persons in distress.

uyavu   உயாவு, III. v. t. and v. i. see உசாவு, take counsel, consult.