தகர்

-தகரு, கிறது, தகர்ந்தது, தகரும், தகர, v. n. To be broken, shivered, shattered, demolished, dilapidated, உடைய. 2. To be fractured, shivered as a scull-bone, ear then vessels, &c., சின்னாபின்னப்பட. 3. To be bruised, mangled, நொறுங்க. 4. To be broken as a blister, boil, &c., accidentally, கொப்புளமு டைய. 5. To be knocked out, as the teeth, &c., பல்தகர. 6. To be broken, as a dam, bank, &c., கரையுடைய. (c.) 7. (p.) To be broken, as the ranks of an army, படையாணி சிதற--Most of its compounds are used only in Jaffna. தலைதகரஇடிக்கிறது. I have a severe head ache.

தகரஅடிக்க, inf. To break to piece as a stone, cocoa-nut, &c. 2. To defeat, discomfit an enemy, &c.

தகரக்குத்திவிழ, inf. To persevere in unreasonable requests, as a froward child.

தகரவாங்கிப்போட, inf. To raze a fort, a house, a hill, &c. (fig.) To take away any one's power or dignity. (c.)

தகர்ச்சி--தகர்வு, v. noun. Fracture, dilapidation, demolition, ruins, இடிவு.

க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. To strike, to dash, அடிக்க. 2. To break to pieces, to raze, to destroy, நொறுக்க. 3. To fracture, as a bone, நெரிக்க. 4. To break a blister, boil, &c., to rupture, to contuse, உடைக்க. 5. To cuff the head, தலையைக்குட்ட. 6. (p.) To break the ranks of an army, to defeat, சேனையைச்சிதறடிக்க. (c.) உன்பல்லைத்தகர்த்துவிடுவேன். I will knock out your teeth. அவனைநன்றாய்த்தகர்த்துவிட்டான். He gave him a good whipping.

தகர்ப்பு, v. noun. Breaking, fracture, dilapidation, razure.