மனுஷ சஞ்சாரமில்லாத இடம், a solitary uninhabited, dreary place.
சஞ்சாரம் பண்ண, to lodge dwell.
சஞ்சார வியாதி, a contagious disease
சஞ்சாரி, a wanderer, an inhabitant; 2. a cultivator, farmer, 3. a man with a large family; 4. a melodytype with a variety of notes, சங்கீதவர்ண பேதம்.
s. (ex Sa. Sanchara.) So journing, abiding, dwelling, inhabiting, சஞ்சரிக்கை. 2. Rightful or natural resi dence, as men in villages, beasts in jungles, fishes in water, &c., வாசஞ்செய்கை. 3. (p.) The rising and falling of the voice, in singing the notes of the gamut, ஆரோகண அவரோகணக்கலப்பு. 4. [loc.] The elephant stable, யானைக்கூடம். See சஞ்சரி. (c.) அங்கேமனித சஞ்சாரமில்லை. It is not fre quented by men; it is a solitary place.சஞ்சாரபிரேதம், s. One who is civilly dead--of no estimation. (lit.) a moving careass.சஞ்சாரம்பண்ண, inf. To lodge, dwell, &c.,--as சஞ்சரிக்க.சஞ்சாரி, s. An inhabitant, frequenter, &c., சஞ்சரிப்போன். (p.)
No definitions found for this word. Help us improve the dictionary by adding one.